|
Op 3 oktober 1896 opende de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken proeftuin die hoorde bij de Rijkstuinbouwschool. Het vier hectare grote gebied zou het tuinbouwonderwijs gaan ondersteunen. Daarvoor beschikte de tuin ondermeer over een bloemisterij, een warmoezerij (groentetuin), een pomologische tuin (fruittuin) en een boomkwekerijtje. De Haarlemse tuinarchitect Springer tekende het ontwerp. De tuin lag bij het schoolgebouw.
Sinds 1900 prijkt daar een klok aan de voorgevel. Daarom staat het bekend als 'het Gebouw met de Klok'. Oudere Wageningers noemen het nog steeds 'De tuinbouwschool'. De klok is in bezit van de gemeente Wageningen; zij zorgt ervoor dat de wijzers altijd de juiste tijd aanwijzen.
Het karakter van de schooltuin en het gebouw veranderde in de loop der jaren. Verschillende instituten bevolkten het oude bouwwerk. Nu biedt het onderdak aan de leerstoelgroep Biosystematiek van Wageningen University. Van het oorspronkelijke werk van rijksbouwmeester Lokhorst bleef weinig over. Het gebouw onderging een gedaanteverwisseling en werd in de jaren ‘60 aangepast aan de eisen van de moderne tijd. Door bemoeienis van de Landbouwuniversiteit werd de schooltuin een 'Hortus Botanicus', in dienst van de wetenschap (de tuin is nu niet langer voor wetenschappelijke doeleinden noodzakelijk). De Tweede Wereldoorlog richtte veel schade aan. Dankzij schenkingen van andere tuinen kon de ravage hersteld worden. Daardoor veranderde de tuin verder van karakter. Sinds 1945 heet de tuin 'De Dreijen'. Het oorspronkelijke arboretum (bomentuin) vinden we nog terug in het zuidoostelijke deel: 'de boshoek'.
Professor Ritzema Bos was één van de eerste directeuren van de Wageningse Rijkstuinbouwschool. Hij woonde in het westelijk deel van het schoolgebouw. Als grondlegger van de plantenziektekunde heeft zijn borstbeeld een plaatsje op De Dreijen verdiend. Tevreden kijkt hij in de richting van het gebouw, waar hij tot aan zijn pensionering gewoond heeft.
Vlak voor de rotstuin vindt u de Tulpebomen (Liriodendron tulipifera). Ze vallen op door hun grote tulpvormige bloemen en bladeren. De bomen zijn vrij hoog, daarom is het moeilijk om de prachtige bloemen van dichtbij te bekijken. Het is een sterke soort; deze is goed bestand tegen luchtverontreiniging en ziektes. Ook staan hier Magnolia's. Beide behoren tot de dezelfde Familie: de Magnoliaceae. Ziet u de gelijkenis?
Het onderhoud van de tuin is erg arbeidsintensief. Bodembedekkende planten geven het onkruid minder kans en zullen nog meer worden ingezet. Zo hoeft er niet te vaak geschoffeld te worden, en worden de kosten van het onderhoud binnen de perken gehouden. Het boomschors dat u hier en daar op de grond ziet liggen heeft dezelfde functie en geeft daarnaast ook voeding.
De tuinverzorgers werken samen met het Depot.
|